Aan de planten en bomen was het bizarre weer van de afgelopen tijd goed te zien. Tijdens de extreme droogte deze zomer werden veel planten bruin en bomen lieten hun bladeren vallen. Maar toen het half augustus eindelijk  begon te regenen, liepen heel veel planten en bomen weer uit. Daardoor was er in oktober overal jong, fris groen te zien met voorjaarsbloemen tussen de bruine, verdorde planten van afgelopen zomer. En daarnaast begonnen ook de normale herfstkleuren zichtbaar te worden.
Mooi was het wel, en in het bos was het lekker koel.

Halverwege de wandeling bereikten we Theehuis Helenaheuvel, een restaurant aan een open plek midden in het bos. Daar was het druk en moesten we lang wachten op onze lunch. Maar niemand klaagde, iedereen genoot van het mooie weer.
Na de lunch trokken we weer verder en kwamen weldra bij een 35 meter hoge uitkijktoren. Niet iedereen had daar zin in, maar ze geloofden diegenen die wel omhoog klommen, op hun woord toen deze vertelden hoe ver ze over de boomtoppen konden kijken en wat ze allemaal gezien hadden.

Door het bos wandelden we terug naar Maarn, waar we de trein naar Amsterdam namen.
Wat een feest, zo’n mooie zomerse wandeling zo laat in het jaar. We hebben er allemaal van genoten.