Voor de mensen die ook graag een tuin willen: er zijn aardig wat tuintjes op het eiland die niet worden gebruikt. Ik zou zeggen vraag de persoon die er woont of je de tuin mag gebruiken !    

 

Ik herinner me de grote moestuin die mijn vader had. Ik begrijp nu waarom hij zo graag zoveel werk verzette om zijn kleine paradijs te verzorgen en te onderhouden. Ik herinner me ook vaak het fijne gevoel toen we met de hele familie in de natuur in Turkije fruit en groente gingen oogsten. Het is een van mijn leukste herinneringen als kind.  

Ik wil graag mijn eigen eten verbouwen, wroeten en graven in de aarde, planten verzorgen en lekker buiten zijn met alle (hele) kleine diertjes. Ik wil mijn kinderen en andere kinderen laten zien dat wij allemaal verbonden zijn met de aarde, de planten  en dieren en dat eten niet in de supermarkt wordt gemaakt.


Daarnaast heb ik ervaren dat een tuin verbindt. Regelmatig maak ik een praatje met buurtbewoners – jong en oud – als ik in de tuin bezig ben. We zoeken allemaal bewust of onbewust naar verbinding. Helemaal in een grote stad en wonend in hoogbouw is de verbinding soms heel ver te zoeken. Dat gemis voelde ik ook. Mijn tuin helpt mij mijn behoefte aan verbinding te vervullen.

Ik noem mijn tuin ‘mijn tuin’ maar het is eigenlijk een tuin voor iedereen. Dus als je ook lekker wil tuinieren of even met de kids in de aarde wil wroeten of de insecten wil bewonderen dan kan dat in ONZE tuin. Iedereen is welkom!

Liefs

Ahmet – Sumatrakade 213. 

Ps ik zit zelf niet op facebook maar onze tuin wel: Bo Gortuin 😊